یکی از رایجترین مشکلات مدلهای سهبعدی، سنگین بودن تعداد پلیگانهاست. وقتی مدلها بیش از حد دیتیل داشته باشن، هم سرعت کار در نرمافزار پایین میاد و هم رندرینگ طولانیتر میشه. راهکار اینه که از ابزارهای Retopology یا Decimation در نرمافزارهایی مثل Blender یا 3ds Max استفاده کنی. این روش کمک میکنه تا بدون از دست دادن ظاهر اصلی مدل، حجم فایل رو سبکتر کنی. مدلهای سبکتر نه تنها باعث سرعت بالاتر در رندر میشن، بلکه برای استفاده در پروژههای Real-time مثل بازیسازی یا VR هم ایدهآلن. بهینهسازی پلیگان یعنی ایجاد تعادل بین کیفیت بصری و عملکرد فنی.
تکسچرها بخش بزرگی از حجم مدلهای سهبعدی رو تشکیل میدن. اگر تصاویر بزرگ و بدون فشردهسازی استفاده بشن، حجم فایل به شدت بالا میره.یکی از روشها کاهش رزولوشن غیرضروری تکسچرهاست؛ مثلاً برای آبجکتهایی که در فاصله دور دیده میشن، نیازی به تکسچرهای 4K نیست.همچنین میتونی از فرمتهای فشرده مثل .jpg یا .png (برای تکسچرهای بدون شفافیت) استفاده کنی و برای پروژههای حرفهایتر، فرمتهای مدرنی مثل .webp هم گزینه عالی هستن.این کار نه تنها حجم پروژه رو کم میکنه بلکه باعث بارگذاری سریعتر و کاهش مصرف منابع سیستم میشه.
گاهی در مدلسازی جزئیات زیادی ایجاد میکنیم که در خروجی نهایی اصلاً دیده نمیشن. این جزئیات فقط باعث سنگین شدن فایل میشن.با ادغام بخشهای تکراری یا حذف آبجکتهایی که در کادر نهایی دوربین نیستن، میتونی مدل رو سبکتر کنی.
برای مثال در طراحی داخلی، آبجکتهایی مثل پیچهای ریز یا جزئیات خیلی کوچک اگر در رندر مشخص نیستن، بهتره حذف یا سادهسازی بشن.این رویکرد به خصوص برای پروژههایی که نیاز به رندر سریع یا استفاده در نرمافزارهای Real-time دارن، ضروریه.
بهینهسازی یعنی حذف اضافهها، نه کاهش کیفیت.مدلی سبکتر همیشه نتیجهای سریعتر و کارآمدتر میدهد. سادگی در جزئیات، کلید یک طراحی حرفهای است
بهینهسازی یعنی حذف اضافهها، نه کاهش کیفیت.مدلی سبکتر همیشه نتیجهای سریعتر و کارآمدتر میدهد. سادگی در جزئیات، کلید یک طراحی حرفهای است
نورپردازی و متریالها نقش بزرگی در عملکرد فایل سهبعدی دارن. متریالهای پیچیده با چندین لایه ممکنه خروجی عالی بدن، اما زمان رندر رو چند برابر میکنن.بهتره متریالها رو ساده و منطقی طراحی کنی. مثلاً به جای استفاده از چندین مپ، میشه با یک مپ PBR خوب همون نتیجه رو گرفت.همچنین نورپردازی خیلی پیچیده باعث افزایش زمان محاسبات میشه. با استفاده از نورهای استاندارد و HDRI بهینه میشه کیفیت رو حفظ کرد و زمان رندر رو کاهش داد.یک صحنه بهینه باید تعادلی بین کیفیت نهایی و سرعت پردازش داشته باشه.
پروکسیها یکی از بهترین روشها برای مدیریت صحنههای سنگین هستن. به جای اینکه مدل اصلی با تمام جزئیاتش در ویوپورت نمایش داده بشه، از یک نسخه سادهتر (Proxy) استفاده میکنیم.این کار باعث میشه نرمافزار سریعتر اجرا بشه و سیستم کمتر فشار بیاره، در حالی که در زمان رندر، مدل اصلی با تمام دیتیل بارگذاری میشه.تقریباً همه موتورهای رندر معروف مثل V-Ray و Corona از این قابلیت پشتیبانی میکنن.پروکسیها به خصوص برای صحنههایی که شامل آبجکتهای تکراری مثل درختها یا مبلمان هستن.
